Komora dekompresyjna – budowa oraz zastosowanie

Komora dekompresyjna (czasami nazywana także komorą rekompresyjną) to zbiornik ciśnieniowy o konstrukcji i wyposażeniu umożliwiających prowadzenie pod opieką lekarza kompresji i dekompresji nurków. Innymi słowami to specjalistyczna konstrukcja składająca się ze szczelnego, odpornego na różnicę ciśnień zbiornika lub zbiorników, magazynu przeznaczonych do przechowywania sprężonego gazu, zestawu sprężarek, a także zestawu przyrządów kontrolo-pomiarowych wraz z systemem łączności.

Do czego wykorzystywane są komory dekompresyjne

Podstawowym zadaniem komory dekompresyjnej z technicznego punktu widzenia jest wytworzenie oraz utrzymanie stabilnej atmosfery o ciśnieniu oraz składzie określonym przez operatora.
Komory dekompresyjne znajdują zastosowanie m.in. w:

  • nurkowaniu do przeprowadzania procesu dekompresji nurka w sytuacjach, w których z różnych względów nie było możliwe jej przeprowadzenie w trakcie samego wynurzania,
  • badaniach technicznych dotyczących m.in. wpływu zmian ciśnienia na różnego typu aparaturę oraz urządzenia,
  • leczeniu przewlekłej postaci choroby dekompresyjnej (sesje lecznicze), ratowaniu osób zatrutych czadem (tlenkiem węgla, CO),
  • badaniach medycznych oraz naukowych dotyczących funkcjonowania oraz reakcji różnego rodzaju organizmów na zmiany ciśnienia.

Jak jest zbudowana komora dekompresyjna

Budowa komory dekompresyjnej uzależniona jest od jej docelowego przeznaczenia. Nieco inną budowę mają komory przeznaczone dla potrzeb nurków, inna komory wykorzystywane do celów medycznych, a jeszcze inną komory przeznaczone do badań naukowych.

Komory budowane z myślą o dekompresji nurków charakteryzują się kształtem pod postacią poziomego walca o zaokrąglonym dnie. Tego typu komory posiadają z reguły jedno hermetycznie zamykane wejście. Wejście to zamykane jest zazwyczaj z wykorzystaniem dedykowanego mechanizmu opartego o system klinów oraz śrub. Dzięki wyposażeniu wejścia w tzw. śluzę lub przedsionek możliwe jest wchodzenie oraz opuszczanie komory dekompresyjnej przez nurków bez zmian ciśnienia panującego w jej wnętrzu.

Na wyposażenie wnętrza komory dekompresyjnej składają się zazwyczaj miejsca do siedzenia, prycze, toaleta, system oświetlenia, a także ogrzewania oraz system łączności z operatorem komory.
Komory przeznaczone do wykorzystania na jednostkach pływających lub innych obiektach hydrotechnicznych zabezpieczające pracę nurków wykonujących długotrwałe prace podwodne to komory hiperbaryczne, określane jako: zbiornik ciśnieniowy o konstrukcji i wyposażeniu umożliwiających przebywanie w nim nurków w warunkach sztucznie wytworzonego podwyższonego ciśnienia atmosferycznego w czasie prowadzenia długotrwałych lub głębinowych prac podwodnych albo w celu przeprowadzania dekompresji. Lokalizowane są w sposób umożliwiający bezpośrednie połączenie z tzw. dzwonem nurkowym oraz szalupą wyposażoną w małą komorę dekompresyjną. Dzięki powyższemu możliwe jest wydobycie nurka na powierzchnię w celu przeprowadzenia dekompresji oraz wielodniowy pobyt nurków w komorach hiperbarycznych w ciągłej gotowości do pracy na dużych głębokościach.